Blog

Hoe we een huis kregen in Amerika

Al meer dan 5 jaar bezoeken we regelmatig het Internationale huis van gebed in Kansas City. Een gebedsbediening waar de meesten van jullie wel bekend mee zijn (zie www.ihop.org voor meer info).

Door de jaren heen zijn we ons steeds meer verbonden gaan voelen met IHOP en met hen samen gaan werken doordat we oa TheCall, wat deel is van IHOP, in Kenya geleidt hebben. Elke keer als we in Kansas City zijn is het zo verfrissend en bemoedigend voor ons geweest.

De afgelopen jaren groeide een verlangen om een eigen huis in Kansas City te hebben zodat we elk jaar wat tijd daar konden doorbrengen zonder dat we bij andere mensen in huis hoefden. We reizen aardig veel en we merken dat voor onze kinderen het reizen leuk blijft als we bij elkaar zijn en ons eigen gezins cultuurtje kunnen handhaven met onze eigen routines en manier van leven.

In November 2010 waren we als gezin voor 10 dagen in Kansas City en merkten we opnieuw ons verlangen naar een huis in Kansas City bevestigd worden. We baden samen en vroegen God om te voorzien. Wij leven van giften, dus krijgen geen vast salaris en wonen ergens in Oost Afrika in een huis aan een zandstraat waar geen eens een adres van bestaat. Dus we realiseerden ons wel dat we niet op een bank voor hulp konden rekenen.

Maar ondertussen was God al lang bezig met iets..

Na de tien dagen in Kansas City vlogen we naar Canada, naar de kerk waar onze vriend Todd Atkinson de voorganger is. Ik sprak daar en na afloop kwam er een echtpaar naar me toe en gaven mij een envelop, en dit was hun verhaal:

Ongeveer 6 maanden daarvoor hadden ze een auto-ongeluk gehad en in het ziekenhuis, na een rontgen foto genomen te hebben bleek dat de vrouw haar sleutelbeen gebroken had. De verzekeringsmaatschappij keerde hen vervolgens 20.000 Canadese Dollar (CAD) uit. Maar daarna ging ze naar de kerk en werd er voor haar gebeden en genas God haar. Ze ging terug naar het ziekenhuis en liet weer een nieuwe rontgen foto nemen waaruit bleek dat het helemaal genezen was. De dokter zei dat het eruit zag alsof het nog nooit gebroken was!

Toen zij het ziekenhuis uitkwamen sprak God tegen hen over de 20.000 CAD. Dat het niet voor hen was. En dus besloten ze het op hun spaarrekening te zetten en te wachtten op verdere instructies van God.

Zes maanden later, sprak God tegen de vrouw en zei dat het geld ‘voor Daniel en Marlies was om een huis in Kansas City te kopen’. Letterlijk! Toen vroeg ze aan God of Hij het wilde bevestigen door ook tegen haar man te spreken hierover. Diezelfde dag nog sprak God tot hem precies hetzelfde; het geld is ‘voor Daniel en Marlies om een huis in Kansas City te kopen’.

En dus die avond dat ik in de kerk sprak zat er in die envelop een cheque van 20.000 CAD! Dit was voor ons duidelijke bevestiging dat God inderdaad in een huis wilde voorzien voor ons in Kansas City.

Natuurlijk konden we voor 20.000 CAD niet een huis kopen dus zetten we het op onze spaar rekening en enkele maanden later toen ik (daniel) in NL was om te spreken op de Soul Survivor conferentie kreeg ik een mailtje van een makelaar in Kansas City over een goede deal voor een huis heel dichtbij IHOP. Het huis was van 80.000 USD gezakt naar 45.000 USD en was precies wat we in gedachten hadden. Ik mailde de foto’s en beschrijving naar Marlies, die in Kenia zat, en alletwee kregen we de overtuiging dat dit het huis was dat God ons wilde geven.

Ik was toen op bezoek bij vrienden en vertelde hen over de ontwikkelingen in ons leven en ook over dit bovenstaande verhaal. De volgende ochtend belden zij mij terug en vertelden ze me dat ze recentelijk geld gekregen hadden en wat weg wilden geven en het op hun hart hadden om een kleine 5.000 USD bij te dragen aan ons huis! Toen, binnen een week, daalde de prijs van het huis naar 35.000 USD en kwamen we opeens dichtbij. Een andere vriend van mij die hierover gehoord had, belde een zaken man op om te vragen of die geinteresseerd was om ons te helpen en die man werd geraakt door wat God aan het doen was en hij maakte diezelfde dag nog het resterende bedrag aan ons over als een rente vrije lening en de volgende dag brachten we een bod uit op het huis.

Om dat het een ‘short-sale’ betrof waren we afhankelijk van de goedkeuring en administratieve afhandeling van de bank in Amerika die de hypotheek van de huidige eigenaar verstrekt had. Deze short-sales kunnen erg lang duren en op elk moment door de mand vallen.

Begin Mei 2011 hadden we ons bod uitgebracht en onze planning was om afgelopen zomer via Nederland en Canada naar Kansas City te reizen. Maar nog steeds waren we aan het wachten op de bank om het huis vrij te geven aan ons. We besloten in geloof op reis te gaan. Eerst naar NL omdat we alleen geld hadden voor tickets naar NL en we daar ook naar de Amerikaanse Ambassade moesten voor onze visums. Die kregen we, en in Nederland voorzag God in geld voor onze tickets om door naar Canada te kunnen reizen.

In Canada aangekomen voorzag God in een auto voor ons waarmee we naar Kansas City reden. Nog steeds hadden we ons huis niet maar halverwege onze reis, ergens in de bergen van Colorado kregen we een berichtje dat we het huis hadden! In een bibliotheek, in een of ander bergdorpje, tekenden en faxten we alle contracten en namen het huis in ontvangst. 3 dagen later, begin September, kwamen we aan in Kansas City en stapten we het huis binnen dat God ons gaf. En we zijn er enorm blij mee. Het is nog beter dan we verwacht hadden. Jarenlang hadden we een groeiend verlangen om ergens ter wereld een eigen plekje te hebben en God heeft het ons in Kansas City gegeven.

We zijn God zo dankbaar voor dit wonder!

Daniel, Marlies, Aiden en Leona Hoogteijling

 

 

 

Laat een bericht achter

Gebed en Zending

Toen ik opgroeide had ik regelmatig mensen om me heen die me aanmoedigden om ‘stille tijd’ te houden. Een aanmoedinging die ik altijd nodig had. Het lijkt erop dat een van de grote gebieden van strijd in onze levens, de strijd voor een gebedsleven is. Een goed gebedsleven komt niet vanzelf en onze cultuur draagt er ook niet aan bij.

En toch is gebed het meest belangrijke ingredient van onze dag. Wandelen met God, in gemeenschap met de Heilige Geest, geeft leven aan alles dat je doet. Het maakt zelfs de kleinste dingen glorieus.

Ik ben zo dankbaar om hier bij IHOP (het International House of Prayer in Kansas City) te kunnen zijn onder mensen die grote waarde hechten aan gebed en die hard achter God aan gaan. Het daagt me uit om dieper te gaan en doet mijn geloof en visie voor een dieper gebedsleven groeien. Voor mij en mijn gezin.

We zijn zojuist als gezin bij TheCall Detroit geweest. 24 Uur lang hebben we met tienduizenden Christenenen van allerlei kerkelijke and etnische achtergronden samen ons vernederd voor God met gebed en vasten. Er waren krachtige tijden van bekering en verzoening die de geestelijke atmosfeer in de stad, en in het land, zullen verbeteren.

Vaak word van zendingsorganisaties gedacht dat ze niet genoeg bidden en van voorbidders gedacht dat ze niet genoeg doen. Ik wil beide. En ze zouden waarschijnlijk nooit gescheiden moeten zijn. Ik wil een biddende zendeling zijn. Een voorbede zendeling. Biddend op weg. Het leven van God dat in mij is doorgeven waar ik ook ga.

 

Laat een bericht achter

Mijn reis naar de Filippijnen

Pastor Alan Woodroffe uit Canada (River of Life, Lethbridge) had mij (marlies) vorig jaar gevraagd om mee te gaan op een trip naar de Filippijnen. Daar heb ik geen nee! op gezegd uiteraard!

Ik ben van 20 mei tot 2 juni in oa. Manila, Batangas en San Pablo geweest. Ik vloog, via Doha (Qatar) naar Manila en ontmoette daar het team uit Canada en nog 7 mensen uit de Filipipijnen.

We werkten mee met 2 verschillende ministries: New hope for Asia in Manila die daar een geweldige kinder ministry hebben en jongelui helpen naar school te gaan en zo de cirkel van armoede te doorbreken. We zijn samen met hen 3 dagen op ‘kamp’ geweest- ik had hier een ietwat primitiever idée bij, maar het bleek in een resort aan de kust te zijn! Met zwembad en A/C kamers….wat een bofferds! Haha! Van volleyball, tot bananenboten, doopdiensten en sketches…het was een leuke tijd! We waren daar met ons team en zo’n 50 jongelui, heel tof. Ik heb gedeeld in de kerk en op de jeugddienst, God was heerlijk aanwezig, yeah!

Daarna zijn we naar San Pablo geweest en hebben meegeholpen met frontline Philippine mission, die al meer dan 30 jaar bezig zijn in de filippijnen. Ze hebben letterlijk de eerste 22 jaar van hun ministry in trailers heel de filippijnen rondgereidst, elke 3 maanden ergens anders heen!

Vanuit die ministry zijn nu vele facetten opgesprongen: kindertehuizen, school, computer bedrijf, copier bedrijf, 7 kerken, straatkids ministry, street feeding ministry, garbage dump ministry, hospital & jail ministry. Ontzettend gaaf om hier te zijn en te zien hoe die lui al zo lang rennen met de visie die God hen gegeven heeft!

Heel inspirirend om te zien hoe ze eigenlijk elke mogelijkheid nemen om de mensen te voeden: met zowel natuurlijk als geestelijk voedsel!

We zijn 2 keer naar Balok geweest, hun ministry op de vuilnisbelt vlak buiten San Pablo. Er leven daar zo’n 30 families regelrecht op de stinkende, dampende vuilnisbelt!

De eerste keer dat ik er was, had de Frontline kerk (net iets buiten de vuilnisbelt) een grote maaltijd voorbereid (dit doen ze elke week), en hebben we dat voedsel uitgedeeld en met de kids gespeeld. Je moet je letterlijk over de stank en viezigheid heenzetten en gewoon heerlijk genieten van de kids daar en hoe God deze mensen zo dicht bij Zijn hart houdt!.

De 2e keer dat ik erheen ging, zijn we bij een paar families op bezoek geweest en hebben kunnen zien- en ruiken! hoe deze mensen wonen. Moeilijk, maar tegelijkertijd waren we bij een vrouw uit de kerk die daar woont en Gods liefde was van haar gezicht af te lezen! Wow, wat kunnen wij daar veel van leren!!! 

Zelf heb ik alleen een moeilijke tijd gehad, omdat ik in de 13e week van mijn zwangerschap- we hadden jullie graag in deze news het nieuws willen vertellen- een miskraam heb gehad.

Ik ging met ongeveer 10 weken zwanger op reis, voelde me goed- ik ga 5x per week naar aerobics, steps en fitness, en voelde me dus opperbest. Toen ik met 11 ½ week ging bloeden, kreeg ik weer een beetje de angst omdat het zo herkenbaar was met de eerdere miskraam tussen Aiden en Leona in.

Ik ben toen in San Pablo naar de kliniek geweest en heb ik hormonale medicijnen gekregen om de weeen te stoppen, dit om te voorkomen dat het tijdens 1 van mijn 3 vluchten naar huis zou gebeuren.

Uiteindelijk kwam ik terug in Kenia en moest ik daar nog naar het ziekenhuis, gelukkig maar voor 1 dag, na de operatie (kan dat andere woord nog niet over mijn lippen krijgen…..).

Gelukkig- dit klinkt misschien raar- maar was het ROL team hier net, en konden ze ons flink helpen.

Wanda (Lawrence’s vrouw, en een counselor die me vorig jaar in Canada al door de nodige traumaverwerking had heengeholpen!) is gelukkig heel dichtbij geweest en heeft ons echt geholpen.

We zijn erg verdrietig uiteraard, dat we op de 13e week dus alsnog een miskraam hebben gehad, maar zijn ook blij te weten dat ons kindje nu bij de Vader is en met zijn/haar broertje kan spelen.

Ons leven is vaak zo’n open boek….we vroegen Gods leiding om ‘wanneer’ het grote nieuws te vertellen… en dan lijkt het alleen maar moeilijker om te vertellen dat het juist nu is misgegaan. Aan de andere kant kregen we reacties van veel mensen die zeiden dat ze ook door een miskraam heen gegaan zijn….

Dus we houden het maar lekker transparant!!!!

In de moeilijke tijden, maar ook de super goeie tijden weten we dat God ons leidt, van ons houdt, en bij ons is!!!

 

Laat een bericht achter

Soul Survivor 2011

De hoofdreden van Daniel’s reis afgelopen mei naar Nederland was het Soul Survivor festival. Op dit vijfdaagse evenement kwamen 1.000 jongeren samen om seminars en celebrations bij te wonen met als doel: dichter naar God’s hart te groeien. Daniel was uitgenodigd om hier meerdere malen te spreken. Een geweldig voorrecht voor Daniel die graag een beweging brengt en ziet bij de jonge generatie.

Op het festival was ook een informatiestand van YouthApart. Hier kwamen verschillende mensen langs voor informatie en waren verschillende geïnteresseerden om naar Kenia te komen voor YouthApart. Naast informatie werden er ook diverse artikelen uit Kenia te koop aangeboden:  oorbellen, kettingen, slippers, kaarten, sleutelhangers en gebreide mutsjes door de ‘Esthers’ (de tienermoeders van het EstherHome-project). Met de inkomsten van deze verkoop worden projecten van Youthaparth ondersteunt.

 

Laat een bericht achter

Ontmoet het iEnable team

Hallo allemaal,

Het is de hoogste tijd om het bestuur van iEnable even voor te stellen! Bij de foto's staat een album van ons.

Harmke Hoogteijling - Voorzitter

Mijn naam is Harmke Hoogteijling en ik heb het voorrecht om het bestuur van iEnable voor te zitten. Als bestuur proberen we alle persoonlijke zaken die betrekking hebben op Daniel, Marlies en de kids zo goed mogelijk te regelen. Dit houdt in dat we hun financiën regelen, hun nieuwsbrieven versturen, spreekbeurten regelen en alles wat zij nodig hebben wanneer zij voor een periode in NL zijn. Verder werk ik en studeer ik voor psycho-sociaal therapeut. Ook ben ik betrokken bij Wake Up Ministries waar ik mee werk tijdens de 10 dagen bidden & vasten. Mocht je zelf meer betrokken willen zijn bij het werk van Daniel en Marlies, laat het ons weten!!

Jiska Vork – Penningmeester

Mijn naam is Jiska, ik ben 27, getrouwd en sinds 9 maanden de trotse moeder van onze dochter Anna. Sinds kort ben ik deel geworden van het iEnable team. Ik woon nu nog in het mooie Hattem maar over een paar maanden verhuizen we als gezin naar IHOP (Kansas City, USA). Ik hou van dansen, reizen, massages en verlang bovenal naar een nieuwe beweging van God onder de jonge mensen in NL. 

Priscilla Silooy - Secretaris

Mijn naam is Priscilla en ik ben 25 jaar oud. Ik hou van gezelligheid met vrienden, zwemmen, muziek maken en fotografie. Ik ben sinds het begin van de stichting betrokken geweest en ik ben drie keer in Kenia geweest. Het land heeft een stukje van mijn hart verovert. Het is gaaf om op deze manier betrokken te zijn bij het werk dat Daniel en Marlies daar doen.

Inge Lagerwerf – Gebed

Mijn naam is Inge en ik ben 28 jaar oud. Ik ben voornamelijk bezig met het opbouwen van een netwerk van mensen die specifiek voor Daniel en Marlies willen bidden. Ik ben werkzaam in de gehandicaptenzorg en daarnaast zet ik me in voor InterTeen (een Christelijke jongerenbeweging in Nijmegen).

Als ik dan nog tijd over houd;) dan vind ik het o.a. super om te fotograferen en te reizen. Ik denk dat het erg belangrijk is om te bidden, zodat ook Daniel en Marlies weten dat ze er niet alleen voor staan.

 

Laat een bericht achter
more